Zo stonden er ook bessen en druiven in, zodat er een opbrengst in eetbare vruchten was. Daarnaast werden er ook planten in gezet die een bepaalde soort hout opleverden. Bijvoorbeeld hout voor gereedschap, hout voor pennen om een verbinding te maken, of hout waarmee vlechtwerk gemaakt kon worden. Door de houtwal actief te onderhouden leverde deze ieder jaar een opbrengst op en bleef de houtwal ook levend.
De houtwal was daarmee voor het boerenbedrijf net zo belangrijk als de akker waar de houtwal omheen stond.
Daarbij was er dan ook nog de windbreker functie, zodat de gewassen en het veel ook tegen de wind beschermd werden.
In de houtwallen leefden vogels, konijnen, hazen en andere dieren. Menig boer zal een deel van het gegeten vlees vanuit de houtwal hebben opgescharreld.

Met de komst van prikkeldraad, maar zeker vanuit de ruilverkaveling, werd de functie van de houtwal uitgehold. Van duizenden kilometers aan houtwal zijn we nu in Brabant terug naar nog geen 300 kilometer aan houtwallen. Het overgrote deel daarvan bezwaard met achterstallig onderhoud. De bomen zijn doorgeschoten, het is te vaak gewoon een rij bomen geworden. De struiken eronder kwamen in de schaduw te staan en verdwenen.

Het gevolg voor Brabant is dat een karakteristiek coulisselandschap vrijwel verdwenen is. Voor het bestand aan kleine zoogdieren en insecten een ramp, maar ook voor het zicht heel jammer, tenzij u van weidse uitzichten houd.
Die weidse uitzichten die we nu hebben zijn te danken aan de ruilverkaveling. Vele kleine akkers werden tot één enorme akker omgebouwd. Leg een paar van die enorme akkers bij elkaar en we hebben een uitzicht tot bijna de horizon. Akkerbouw werd een industrie en de landbouwgrond werd een agrarisch industriegebied. Brabant kreeg polders.
In feite hebben we nu een Noordhollands polderlandschap in Brabant gecreëerd. Het heeft niets Brabants meer, behalve de langevelboerderijen die er nog her en der te vinden zijn.

Nu we de producten uit de houtwallen niet meer economisch kunnen gebruiken, we maken immers geen houtverbindingen met pennen meer, klein wild kopen we wel bij de slager en bessen en druiven koop je in de supermarkt, is de houtwal vooral een last geworden.

Het is dus heel logisch dat deze verdwenen is en haar gedwongen terug brengen heeft geen zin, kost alleen maar geld.
Positief stimuleren zal mogelijk enkele liefhebbers van zo’n stukje geschiedenis er toe kunnen brengen weer wat oude houtwallen in ere te herstellen. Het doet er dan niet zo toe dat de houtwal op een historische houtwal plek ligt. Die houtwallen van vroeger ‘liepen’ ook over het landschap. Als de wal te breed werd, werd er aan één kant wat weggehaald en aldus werden akkers naar behoefte groter of kleiner. Zeker in de vroegste tijden, toen de akker van de buurman nog ver weg lag, had een boer dan de vrijheid om zelf de omvang van de akker te bepalen.
Voor zowel kleine dieren als toeristen (ook dagjesmensen uit de omgeving) kan zo’n houtwal een nieuwe functie krijgen. Het ziet er fraai uit, het biedt enige beschutting en het geeft ruimte aan nieuw leven. Een houtwal is ook zoveel mooier dan een prikkeldraadhek.

Zou zo’n houtwal nu echt zo ontzettend negatief op de productie van het boerenbedrijf werken?
Daarnaast zijn er ook enorm veel particulieren woonachtig in het buitengebied. Zou het niet mooi zijn als ook deze steeds meer kiezen voor een wat natuurlijker erfscheiding dan een houten hek of een hek van prikkeldraad?
Als dan een houtwal teveel van het goede is, is dan als alternatief een beukenhaag geen optie? Het ziet er echt veel fraaier uit als een hek.

Ik heb zelf een beukenhaag staan. De kanidassen van de gemeente staan net buiten mijn perceel. Ik kan daar me goed fatsoen geen houtwal meer plaatsen. Die strijd gaat de houtwal verliezen, waarna ik met een wijds uitzicht zit waar ik niet op zit te wachten. Als ik een weids uitzicht wil, dan loop ik wel even naar boven. Kijk ik dan uit het raam, dan kan ik honderden meters ver kijken. In de tuin zie ik liever een verscheidenheid aan planten, struiken, vogels en kleine zoogdieren.

Plactic afval
Tegenwoordig wordt in veel gemeente het plastic afval apart verzameld. Vaak weer ouderwets in plastic zakken. De reden waarom we ooit zijn overgestapt naar de kliko’s was de overlast van ongedierte dat in de vuilniszakken naar voedsel zocht. Met de moderne hang naar gescheiden afval zijn we weer terug bij af. De rat is weer terug in de bebouwde kom, want in heel wat schuren en achtertuinen staat het feestmaal gewoon weer klaar voor rat of muis.

Er zijn enkele eigenschappen van ratten die het bijzonder lastig maakt ze kwijt te raken.
Zo zijn ze extreem achterdochtig en ze zijn zeer mobiel.
Als een rat bij u geen eetbaar spul vindt, dan gaat hij verderop kijken. Een rat kan zo honderden meters per nacht afleggen. Daar waar ze genoeg te eten vinden, blijven ze hangen en daar vermenigvuldigen ze zich.
Als het eten dan weer op is, dan trekt zo’n rattenpopulatie er weer op uit.

Rattenmigratie
Als dus een boer ophoudt met boeren, of een manege gaat verhuizen, dan is dat meer dan eens reden voor ‘ineens’ een rattenplaag in de omgeving. De daar aanwezige ratten zijn namelijk hongerig weer op zoek naar voedsel en een nieuwe schuilplaats. Voor ratten is ons winterklimaat in feite te koud. Ze moeten haast wel in schuren of woningen een schuilplek zoeken. Dat is lastig en vervelend voor ons, maar maakt in feite de bestrijding ook in zekere zin makkelijker. We weten namelijk wel waar we ze kunnen vinden.

Het heeft echter door de enorme mobiliteit van de rat geen enkele zin om op één plek ratten te bestrijden.

Helaas is dat gegeven nog niet bij iedereen geland.

Bij overlast of preventief?
De vraag is ook wanneer je ratten moet bestrijden. Doe je dat als er overlast is, of doe je het preventief?
Dit is een essentieel uitgangspunt waarbij je moet kiezen.

In China komt de dokter kijken of je nog gezond bent. In het westen gaan we alleen naar de dokter als ze ziek zijn. Zo groot is die tegenstelling ook bij de bestrijding van ratten.

Pak je ratten alleen aan bij overlast, dan is het leed in feite al aangericht en je loopt dan kans dat door je lokale aanpak een deel van de overlast gevende populatie ratten weer weg gaat trekken. Die ene plek is ‘even’ schoon, maar vanuit de omgeving komen de ratten vanzelf terug als het eten maar aanwezig blijft. Daarnaast kan de omgeving ineens met ratten geconfronteerd worden. Wiens schuld is dat dan? Degene bij wie toevallig een rat komt aanlopen?

Daarom is het zo zuur als de gemeente tegen boeren zegt dat ze hun rattenprobleem zelf maar moeten oplossen. Dat KAN gewoon niet.
In feite is de enige enigszins succesvolle aanpak een aanpak waarbij je preventief een hele regio rattenvrij maakt.
Niet omdat er overlast is, maar gewoon omdat je de rat compleet uit beeld wilt hebben.

Doe je dat niet als ‘blok’, dan heeft de aanpak weinig zin. Je maakt wel een paar ratten dood, maar gezien de snelheid waarmee ratten zich kunnen vermenigvuldigen zet het geen zoden aan de dijk.

In de gemeente Best is nu gekozen alleen in te grijpen bij overlast en de gemeente zal alleen ratten bestrijden in de openbare ruimte. Er is geen overleg met particulieren en bedrijven bij de aanpak van ratten.
Ideaal voor ratten dus. Die hadden deze verdeel en heers aanpak zelf kunnen verzinnen.
Een particulier die last van ratten heeft moet op eigen kosten deze last aanpakken, terwijl de rat mogelijk uit een nest komt dat zich in de publieke ruimte bevindt. De gemeente is echter niet verplicht om altijd in te grijpen. Een rat zien is namelijk nog geen overlast.
De methode Best is derhalve een soort “kop in het zand” aanpak.
Je zegt dat je wat doet, maar het gaat in feite nergens om.

Jammer, want ondertussen zijn boeren wel verplicht de ratten aan te pakken terwijl hun aanpak duur is en zinloos vanwege te weinig coördinatie.
Helaas voor de boeren is het CDA voornaamste voorstander van deze slappe aanpak. Het CDA is boos op de lokale overheid dat de boeren wel zelf moeten betalen en vindt daarom dat burgers dat ook maar moeten doen.
Daar is de boer echter niet mee geholpen.

Beter zou het CDA zich hardmaken voor een totale aanpak, gesubsidieerd door de overheid en de boeren. Een goede aanpak zou ook het voordeel van de boer zijn. Immers vreten die ratten letterlijk honderden zo niet duizenden kilo’s voer per jaar weg. Voer dat eigenlijk voor de varkens, koeien en paarden was.
Als je daar dus op kan besparen door een structurele en goede aanpak, dan win je als boer toch het meest?
Is het dan gek dat de boer wel zelf rechtstreeks bijdraagt, terwijl de burger dat indirect via de gemeentelijke belastingen doet? De boer heeft een direct economisch voordeel bij de aanpak.
Het heeft echter weinig zin als we straks in de bebouwde kom als aanpak van de ratten slechts het plastic weer onbereikbaar voor ratten gaan opslaan, zodat de rat terug naar de boerderij trekt. Dat heeft de boer dan weer niet verdiend.

Van zowel D66 als CDA had ik meer visie verwacht.
Ik moet hier de PvdA complementeren voor hun visie. Nu nog een goede motie en dan voorlichting naar de burgers en naar D66 en CDA.

Van wie komt dan de roep om het buitengebied te beschermen? Zonder de naam te noemen, het komt van iemand die in de bebouwde kom woont die in 2007 een keer in het buitengebied van Oirschot was en het daar mooi vond. Vervolgens kwam hij tot de conclusie dat het mooie dat we in het buitengebied van Best nog hebben ook in Best maar behouden moet blijven. Zijn oplossing was een voorstel tot het uitroepen tot ‘Beschermd dorpsgezicht’.
Met andere woorden, een raadslid komt een keer in het buitengebied, geniet daar van het toeristische uitzicht en besluit dan maar dat hij het moet gaan reguleren.

De vraag is of de samenleving en vooral het buitengebied met zo’n bemoeizucht vanuit deze hoek geholpen is. Immers ‘leven’ we ook in het buitengebied. Er zitten bedrijven, er wonen ondernemers en er wonen burgers.
Het is leuk voor de buitengebied bewoners dat mensen van binnen de bebouwde kom het buitengebied waarderen, maar die waardering is er omdat een aantal bewoners van het buitengebied daar veel geld voor over heeft gehad. Het zo mooi onderhouden van een boerderij kost immers geld. Veel geld. Ook de bewoners van het buitengebied willen hun huis in de meeste gevallen zo mooi mogelijk houden. Dan geniet je er ook het meeste van.
Door verdere regulering vanuit de overheid die andere belangen heeft wordt dat onderhouden alleen maar duurder, terwijl je als bewoner en ondernemer steeds minder mag.

Ondertussen woon ik ook in zo’n langgevelboerderij, maar als ik kijk naar hoe deze in 1907 gebouwd werd en hoe deze er nu uitziet, dan is er vrijwel niets meer zoals het oorspronkelijk was. Toch ziet de boerderij er authentiek uit.
In feite nemen we dus een beetje de bezoekende langsrijdende toerist in de maling. Die denkt dat hij of zij kijkt naar een ‘echte’ langgevelboerderij, terwijl deze al lang is aangepast aan de moderne tijd.
Zowel binnen als buiten.

Bescherming van zo’n stukje kijkersbedrog is dus in feite vastleggen van hoe we die mooie boerderijen tot nu in 2012 aangepast hebben aan de moderne tijd.
Dat bevriezen houdt in dat we de kans lopen dat wat nu mooi wordt gevonden over enige tijd ‘uit’ raakt. Men vindt het over tien jaar niet meer mooi, want het is dan ‘ouderwets’. De eigenaar krijgt zo’n beschermde, maar ouderwets gevonden, boerderij dan vrijwel niet meer verkocht mede omdat de extra kosten vanwege de beschermde status niet interessant zijn.
Zeker als een bepaald type boerderij dan uit de mode raakt, blijft een eigenaar er mee zitten. Je kan niet meer verhuizen, je kan het niet meer betalen of door bijvoorbeeld ouderdom niet meer onderhouden waarna verpaupering kan optreden. Een reëel probleem zeker als het onderhoud financieel gezien onhoudbaar wordt. We zien hier ook in Best al enkele voorbeelden van.
Bewoners de kans dus niet geven hun woning ‘populair’ te houden, houdt in, kans lopen op onverkoopbare woningen.
Als we nu al kijken, zien we dat woning in het buitengebied enorm lang te koop staan. Er zijn maar weinig consumenten die er ook echt willen wonen, zeker gezien de kosten die het met zich meebrengt. Het onderhoud vergt ook veel meer tijd dan het onderhoud aan een doorzonwoning in de bebouwde kom. Ook dat moet je er maar voor over hebben.
Willen en kunnen is immers niet altijd hetzelfde.

Hoe ver gaat zo’n bescherming van het dorpsgezicht? Is het alleen de gevel, of moet ook heel het erf weer teruggebracht worden naar een situatie die we nu als ‘zo schattig en authentiek’ bestempelen?
Toen mijn boerderij in 1907 gebouwd werd, was er niets schattigs en authentieks aan.

Het was een zo effectief mogelijk (voor die tijd) gebouwde onderneming annex woonhuis.
Water werd buiten in de put gehaald. Een keuken was er niet. Een enorme haard waar je in kon staan was het ‘fornuis’. Geen gas, geen elektriciteit en geen stromend water. Geen WC, maar een hokje buiten. Er was een enorme verbinding met het vee, dat deels ook voor de warmte moest zorgen.
Het hele erf en het gebouw stond in dienst van het boerenbedrijf.
De oorspronkelijke bewoners waren zo blij met eindelijk stromend water dat ze de put direct weggehaald hebben. Dat ding was niet ‘schattig en authentiek’ het was een onding waarbij men moest putten uit grondwater dat was zoals het was. Vandaag de dag durven we er niet meer van te drinken.

Er zijn dorpen waar men erg ver gaat in de bescherming. Oirschot bijvoorbeeld heeft extreem veel regels voor oudere gebouwen. Ze hebben daarmee veel oude huizen kunnen behouden. Op dit moment vinden we dat heel mooi.
De huizenprijzen liggen er dan ook een slag hoger dan bij ons. Mooi als de economie goed loopt, maar het kan Oirschot wel eens gaan bijten als de huizenmarkt verder inzakt. Bewoners van die kunstmatig dure woningen kunnen in een crisis wel eens dubbel geraakt gaan worden en fors moeten afschrijven op hun beschermde dure woningen. Zeker als wat we nu zo schattig vinden in feite onleefbaar wordt.

In een plan over Aarle ging de opsteller zelfs zo ver om te stellen dat bewoners hoge fruitbomen op hun erf zouden moeten plaatsen. Dat zou het authentieke karakter terugbrengen.
Onzin, het zou slechts een romantisch idee van een bepaalde periode in de geschiedenis ‘zogenaamd’ terugbrengen. Een periode die we nu als romantisch bestempelen, maar in het echt was die periode er één van afzien, honger, kou en armoede. Die hoge fruitbomen waren er niet voor de lol. Dat waren productiebomen. Net zoals de kanidassen productiebomen waren. Totaal niet Brabants, maar toen klompenmakers zich hier vestigden, werden ook de kanidassen gepland. Die bleken hier enorm goed en snel te groeien, ideaal voor klompenhout. Nu beschermen we die bomen om een bepaalde periode blijvend te tonen. Een Brabander van voor de klompentijd zou aan die rijen populieren helemaal niets Brabants herkennen.
Als we dan toch terug willen naar andere tijden, dan zouden we zeker ook terug moeten naar de houtwallen. Die hebben hier eeuwenlang het landschap gesierd. De ruilverkaveling maakte er korte metten mee zodat we nu in feite in het buitengebied ‘in de polder’ wonen.
De landbouwgebieden van het buitengebied zijn in feite niets meer dan landbouw-industrie.
Het heeft niets met de natuur en niets met oorspronkelijk Brabant te maken.

Een beschermd dorpsgezicht is daarom waanzin. Het houdt kunstmatig in stand wat we nu mooi vinden en beperkt verdere ontwikkeling. Europa wordt al gezien als het museum van de wereld. Die opstelling van conservatie beperkt ons handelen.
Wel kan het handhaven van wat mooi is interessant zijn. Als dat toeristen van buiten trekt, dan zou het ook voor bewoners interessant kunnen zijn om hun boerderij ‘mooi’ te houden. Dat is ego-strelend, maar als het ook ping ping kan opleveren, dan is dat helemaal een stimulans om er samen voor te gaan.
De huidige regelgeving, die ook voor de bebouwde kom geldt, is restrictief genoeg. Zoals gezegd, we hebben wat we hebben omdat bewoners daar het voordeel van zagen. Dat hoeft dus niet extra gereguleerd te worden.

In mijn ogen is dus de huidige regelgeving streng genoeg. Het lijkt me ook duidelijk dat de bewoners zelf ook een flinke stem moeten hebben in de omgeving waarin ze wonen en werken. Het feit dat vanuit de bebouwde kom de roep om bescherming kwam is geen pré voor het voorstel.

Misschien is het wel een goed idee als de bewoners en ondernemers in het buitengebied wel samen gaan kijken naar hoe we dit mooie gebied nog mooier kunnen maken. Immers hoe mooier het is, des te meer waarde wordt er gecreëerd. Leuk als je gaat verhuizen, maar ook zonder dat je gaat verhuizen is die waarde al interessant. Je kan er als bewoner van het buitengebied namelijk dagelijks van genieten. Het zou goed zijn als de bewoners zich daar ook bewuster van zouden worden.

De start van het nieuwe jaar

Allereerst wil het bestuur van het Platform de 10 geboden voor Eindhoven Airport de achterban de beste wensen meegeven voor het jaar 2012.

Uiteraard heeft u Joost Meijs zijn optimistische verwachtingen zien uitspreken in het ED van 5 januari. Met de blik van een tevreden man keek hij vooruit op een groeiend aantal lijndiensten en 3 miljoen passagiers. Met passagiers vanuit diep in Belgie en desnoods uit Groningen wordt Eindhoven Airport steeds meer een nationale luchthaven en steeds minder een regionaal beheerd vliegveld voor de regionale economie.

Over de mensen, die in de buurt van het vliegveld wonen, vermeldt Meijs geen woord. Eveneens geen woord over de grenzen van de groei, waar de luchtvaart onherroepelijk tegen aan gaat lopen. Het is dan ook van belang dat ons Platform het doen en laten van de luchthaven uiterst kritisch blijft volgen. Deze Nieuwsbrief doet daartoe een aftrap voor 2012.

Op het einde van deze nieuwsbrief vindt U een uitnodiging voor een openbare avond over Geluid en Politiek.

De stand van zaken

Het verdere verloop van het Aldersadvies

Het is tamelijk stil rond het vliegveld (figuurlijk dan wel).

Juni 2010 heeft Alders zijn advies uitgebracht. Zonder ons had dat advies er slechter uitgezien, maar we zijn er niet tevreden over. Dat weet u. In februari 2011 heeft de Tweede Kamer over het advies gedebatteerd. Wij hebben ons daarbij zeer actief laten zien, maar het advies is toch in de Luchtvaartnota verwerkt. Ook daarover hebben we u al eerder bericht.
De luchtvaartnota is beleid, geen wet. Het beleid bindt alleen de regering zelf, niet de burgers en de maatschappelijke organisaties. Daartoe moet het beleid worden omgezet in een wet. Dat proces loopt nu en dat kan nog wel een tijdje duren. Waar mogelijk proberen we ons daarmee te bemoeien. Het uiteindelijke product van het proces is een Luchthavenbesluit. Zo’n Luchthavenbesluit is wet.
Joost Meijs verwachtte in het ED dat dat besluit er begin 2013 zou komen. In de COVM verwachtte Defensie dat het wel de zomer van 2013 zou worden. Er moet bijvoorbeeld nog een MER-procedure komen. Dat is een van de momenten waarop bemoeienis van onze kant mogelijk is.

De 1/3 de regeling

Die houdt in dat er in het weekend maar 1/3 de van het aantal vliegbewegingen mag plaatsvinden, dat op een normale doordeweekse dag plaatsvindt. Eindhoven Airport schendt deze bepaling al geruime tijd. In een tussenvonnis heeft de rechter gezegd dat dat inderdaad zo is, maar een eindvonnis is er nog steeds niet. Intussen komt de beschikking voor 2012 er al weer aan.

Onderzoeken

Er zijn berichten dat Eindhoven Airport zou gaan meelopen met het traditionele GGD – onderzoek. Tussen de vragen hoeveel u rookt en of u te dik bent, staan dan ook vragen over hoe u de luchthaven beleeft.
Ons bestuur volgt dit voornemen met enige argwaan. Voor je het weet, wordt de statistiek overheerst door de antwoorden van buiten de onmiddellijke omgeving van het vliegveld. In Nuenen hebben ze geen last van het vliegveld. Hoera!
Ook Eindhoven Airport zelf is bezig met een eigen onderzoek naar hoe de gebruikers het vliegveld beleven. Dat onderzoek heeft maar liefst 60 vragen.

Geluidsmeting

Een van de resultaten van onze inzet is dat de gemeente Best drie meetpalen van Geluidsnet gaat neerzetten. Rond deze jaarwisseling moeten die operationeel worden. U kunt de resultaten binnenkort op www.geluidsnet.nl volgen.

Activiteiten van ons Platform

Vragen over de meetpalen van Eindhoven Airport

Bernard Gerard heeft samen met een raadslid van de SP vragen opgesteld aan B&W van Eindhoven over het gebruik van de negen meetpalen van Eindhoven Airport. Die vragen en antwoorden zijn een paar keer heen en weer gekaatst tussen het Eindhovense College en de indienster (en via haar naar mij). Het Eindhovense College is aan de Alderstafel verantwoordelijk voor leefbaarheid, geluid, gezondheid enz.
Ontdaan van alle bijzaken heeft het College eerst zitten bluffen dat het er allemaal heel professioneel aan toe zou gaan (“net als bij Schiphol”). Toen ondergetekende (redelijk grondig) ging uitzoeken hoe het er dan wel bij Schiphol aan toe ging en dat dat helemaal niet zo professioneel was, viel het College terug op een antwoord waaruit bleek dat men eigenlijk nog helemaal geen idee had wat men met de negen palen aan moest. Die palen staan op dit moment voor paal. In elk geval is het de bedoeling “dat de geluidsmonitoring uiteindelijk het beste kan worden belegd bij een buiten de luchthaven geplaatste instelling”. De palen zouden gaan dienen voor de informatievoorziening en niet voor de handhaving. U kunt het beste de volledige tekst van het vragen en antwoorden bekijken op www.de10gebodenvoorea.nl of op www.eindhoven.sp.nl.
Wij blijven dit onderwerp kritisch volgen.

Procederen

Advocaat Phon van den Biesen procedeert namens de BOW en de BMF met grote vasthoudendheid verder over de eenderde – regeling.

Optredens

Bernard Gerard heeft de vergadering van de Kernraad Riethoven toegesproken en de ledenvergadering van Groen Links voor Eindhoven en omgeving.

Contacten elders

Er is contact ontstaan met de Werkgroep Toekomst Luchtvaart, vooral actief rond Schiphol. De werkgroep wil “met selectief internationaal vervoer naar een klimaatvriendelijke toekomst”. De Werkgroep constateert dat nogal wat Europese luchthavens tegen de grenzen van hun groei aanlopen en pleit bijvoorbeeld voor de kortere afstanden voor meer hoge snelheidstreinen. De werkgroep (eigenlijk een soort denktank) heeft op 18 januari 2011 een manifest uitgebracht “Luchtvaart: van groen naar groei” dat ook via onze site toegankelijk is.
Ook zijn contacten gelegd met ondernemingen die aan geluidsmeting doen. Naast Geluidsnet, waarmee al langer een goed contact bestaat, ook met dhr. Muchall van Luistervink.

Informatie- en debatavond over GELUID EN POLITIEK

Ondergetekende werkt mee aan een openbare avond over dit thema. Die organisatie is nog niet helemaal rond, maar we brengen u alvast op de hoogte. Dan weet u het op tijd.

Uitnodiging:

Op maandag 13 februari wordt er een voorlichtings- en debat avond georganiseerd over GELUID EN POLITIEK. De avond zal plaatsvinden in de Eindhovense raadszaal en begint om 20.00 uur.
Op het moment dat deze tekst geschreven wordt is het programma nog niet helemaal rond. Het zal er ongeveer als volgt uitzien:

1. Bernard Gerard over de basale beginselen van geluid, van de Lden en de Kosten-eenheid 
2. Ron Maas van Geluidsnet over het meten van geluid 
3. Fred Woudenberg van de Amsterdamse GGD over medische effecten van geluid 
4. Paulus Jansen (2de kamerlid SP) over de wijzigingen in de wet geluidshinder (SWUNG-1), die vooral gaan over geluidskaarten, actieplannen en referentiepunten langs spoorwegen en rijkswegen 
5. Inbreng vanuit de TU of Wetenschapswinkel (nog onduidelijk)
   

Na de pauze gelegenheid tot vragen en debat

Correspondentie over deze Nieuwsbrief en contact met het bestuur van het Platform via
Bernard Gerard
bjmgerard@gmail.com
040-2454879

Een debat is meestal een verhit gesprek, waarbij twee mensen tegen elkaar praten en naar zichzelf luisteren.

Misschien is het binnen de gemeenteraad eens tijd voor een goed gesprek?

Onder leiding van een snel pratende, erg bij de pinken zijnde, presentator werden aanwezigen gevraagd naar hun mening.

Puur gekeken naar de vorm van de avond kwamen we nooit verder dan de introductie, want de introductie van de presentator was in feite de avond. Het duurde even voordat dit duidelijk werd.

Toch kwamen er wat vanuit het stellingen en antwoorden spel aardige uitspraken naar boven.

Eén van de klachten van de raadsleden en burgerraadsleden is dat ze niet door de stapels papier heen komen. Waar ze allemaal vervolgens voor hebben gekozen, is zich begraven onder dat papier en klagen dat ze er niet uitkomen. Niet één gooide de stapel weg en eiste dat het anders zou gaan. Dat was naar mijn idee wel één van de conclusies van deze avond. Gaan de raadsleden het anders doen? We zullen het in de toekomst zien.

Een andere klacht van de raadsleden is dat ze lang niet altijd capabel op een onderwerp zijn. Als dan de bespreking komt, verliezen ze zich in een detail dat ze wel begrijpen, terwijl de hoofdlijn volkomen zoek is en uiteindelijk misschien wel een verkeerd besluit wordt genomen, met enkele prima geregelde details.

Waar de burgers over klagen (het eerste deel van de avond was de klaagzang) was dat de politiek niet erg interessant meer was. Dualisme is in Best mislukt. De raad heeft geen openbare rol meer omdat de coalitie haar standpunt vooraf al heeft vastgesteld en stukken slechts weggehamerd hoeven te worden. Het ‘debat’ bestaat nog uit wat details die door de coalitie soms wel, vaak niet worden meegenomen. Men gaat in feite in de raadszaal altijd met de wethouders mee. Oppositie heeft geen enkele slagkracht en kans meer. De huidige oppositie doet het in mijn ogen ook niet goed. Men krijgt het niet voor elkaar om dwars door de stukken heen te kijken en de juiste vragen te stellen of naar de bevolking toe te gaan met de juiste presentatie. Ook hier wreekt zich het feit dat men op technische details gaat hameren. Voorbeeld het centrumplan. Alle aandacht gaan naar de Hoofdstraat, maar nergens een inzicht in de overlast en de beperking daarvan. Heel het financiële plaatje is geheim gebleven, er is amper gesproken over alternatieven of argumenten voor bepaalde keuzes. Waarom 140 auto’s in de parkeergarage?Waarom geen 160? Kan de parkeergarage niet beter ‘decentraler’, zodat verkeer niet helemaal het centrum in hoeft? Wat is het argument voor deze locatie? Hoe lang duurt de bouw? Wat ligt er op dat moment dan ook open? Hoeveel geluid komt er naar buiten?

Wil de oppositie het volk gaan bewegen, dan moet je wijzen op wat ze met die mooie plannen niet zeggen. Met zo’n parkeergarage ben je de auto’s uit het straatbeeld kwijt, maar waar gaat de stank van de auto’s heen? Is de garage ‘open’, of is deze dicht en als dat laatste het geval is, waar is de afvoer van de uitlaatgassen? Maakt de afzuiging van bebouwing niet bij de buren zoveel geluid dat er overlast ontstaat? Waar worden duurzame oplossingen gekozen boven traditionele oplossingen? Is dat duurder, of goedkoper? Waarom? Waar is de discussie over duurzaamheid gebleven? Ik hoorde alleen maar ‘Hoofdstraat’. Welke maatregelen worden genomen om de bouwoverlast te beperken? Hoe worden ondernemers tegemoet gekomen? Hoe lang ligt het centrum open? Moeten er mensen ‘tijdelijk’ maar jarenlang verhuizen? Die vragen kwamen niet. De raad ging unaniem akkoord. Was er sprake van zo’n prachtig plan dat dit allemaal besproken was? De burger heeft blijkbaar de indruk dat de raadsleden net zo lang begraven zijn onder stukken dat ze uiteindelijk maar ‘ja’ gezegd hebben om weer wat anders te kunnen gaan doen.Niet de manier om burgers bij de politiek te betrekken.

Ook de recente klucht rond de ratten kreeg wat aandacht. De gemeente bezuinigde in haar ogen op deze post, maar hoeveel gaat het straks kosten? Burgers gaan namelijk niet 120 euro of meer uitgeven voor een niet gegarandeerde gemeentelijke inzet. ‘Samen met je buren’ kan je ook vergeten, want het kan wel, maar dan betaalt de buurman ook net zo vrolijk 120 euro of meer.

Ook het Tejaterke werd besproken. Blijkbaar heeft de politiek of de gemeente nog altijd niet goed kunnen uitleggen wat de meest logische, klantvriendelijke of betaalbare oplossing is en waarom er voor is gekozen.

Of…

Heeft de bevolking tegenwoordig het idee dat meer inspraak inhoudt dat je ook meer gelijk krijgt? De discussie ging ook even over waarom we nu anders op de politiek reageren als dat we dat vroeger deden. Vroeger waren we allemaal ‘verzuild’. Binnen je zuil was er een vertegenwoordiging en je keek wel uit om je eigen zuil af te vallen.

Tegenwoordig leven we niet meer in zuilen. Niemand ziet nog een duidelijk partij of vertegenwoordiging. Iedereen is immers anders. Hierdoor is de politicus ook niet meer te vertrouwen. De ene keer is deze het wel met je eens, de andere keer totaal niet. Had je hem of haar net je vertrouwen gegeven, komt deze met een standpunt waar je totaal niet achter staat.

Mensen voelen het dus niet meer als ‘hun’ vertegenwoordiging. Een logisch gevolg, maar wel een gevolg met consequenties. Immers is de politicus hierdoor onbetrouwbaar geworden terwijl de persoon in kwestie met de beste wil van de wereld zijn of haar kiezers aan het vertegenwoordigen is. Toch iets om over na te denken.

Dan de kwestie over de hoeveelheid ambtenaren. In Best gaan er 38 uit, zodat er 200 overblijven.

Wat niet besproken werd, maar waar ik zelf een groot voorstander van ben, is dat een burger of een belangengroep die iets wil, daar ook wat voor doet. Gooi het dus niet meer over de schutting naar de gemeente toe, maar doe er zelf wat aan. De politiek kan het dan wegen en uiteindelijk komt er een uitvoering die slechts op enige afstand door ambtenaren gevolgd hoeft te worden. Het gevolg is  minder overheidsbemoeienis en meer burgerparticipatie. In wezen kost een ambtenaar alleen geld, deze voegt qua productie niets toe. Daarom moeten we proberen zo min mogelijk ambtenaren aan het werk te hebben. Daarmee is de ambtenaar niet slecht, maar het is nu eenmaal een rol die noodzakelijk is, maar je moet de hoeveelheid mensen in die rol wel proberen z beperkt mogelijk te houden. Nu hebben we raadsleden die stukken lezen die ze niet moeten (willen) lezen en hebben we ambtenaren die in feite het onderzoekende werk van de raadsleden doen.

Helaas kreeg ik niet de kans deze zienswijze te ventileren. Ik zat op de tweede rij en dat was toch net even te ver weg.

Dan naar de oplossingen:

Nodig politici eens uit zodat ze naar buiten moeten. (Dat klinkt makkelijk, maar hou er rekening mee dat je minstens zes maanden vooruit moet plannen en dat je de kans loopt dat van de 21 raadsleden slechts een enkeling komt.)

Raadsleden zouden niet allemaal alles meer moeten lezen. Specialiseer je als raadslid en maak ook meer en gericht gebruik van kennis bij burgers.

Betrek burgers bij de gemeenteraad door ze op één onderwerp in een commissie te laten plaatsnemen of hun ideeën erover te vragen. gebruik daarvoor eventueel ook internet. De beperking tot éé of een paar onderwerpen voorkomt ook dat een burger net zo overvoert wordt als dat de raadsleden worden. Ga als raadslid dus naar buiten en vraag het burgers! Vraag niet alle vragen aan één, maar vraag velen een enkele vraag.

Eis als raadslid dat stukken leesbaar worden aangeleverd. Een raadslid is geen bouwkundige. Het heeft dus weinig zin de bouwtekeningen te sturen. De praktijk is dat ze de bouwtekening en het bestek krijgen en dat ze dat proberen te snappen en enorm veel tijd kwijt zijn met het analyseren van stukken die ze amper snappen.

Kom als politicus je woorden na. Niet voor de verkiezingen ja zeggen en er na neen.

Ik ben benieuwd hoe hier vervolg aan gegeven gaat worden.

Tom Lassing

Was het voorheen zo dat de gemeente Best de aanpak van rattenoverlast zelf oppakte, nu is het volgens de gemeente een probleem voor de bewoner zelf. Als deze naar aanleiding van ratten in huis of tuin actie van de gemeente wil, dan prima, maar wel met betaling. Een inzet van de gemeente kost 40 euro per keer, met een minimum afname van minstens drie keer, mogelijk meer.

Als dus de ratten niet in je eigen tuin of huis huizen, dan kost je het 120 euro en uiteindelijk wordt er niets opgelost, want de beestjes lopen slechts door je tuin of huis, maar ze komen er niet vandaan. De bron blijft bestaan, je bent alleen een flinke som geld kwijt.

In de gemeente Nederweert hebben ze een andere oplossing. Daar werken ze aan een blokoplossing. Ze gaan vanuit de gemeente de ratten te lijf door een hele wijk of buurt tegelijk aan te pakken. Immers heeft het alleen dan nut. De beesten moeten allemaal worden opgeruimd. Eén resterend paartje kan binnen een jaar tijd 1000 nakomelingen produceren.

Ratten zijn niet inheems en hebben volgens de personen die ze kwijt willen geen nuttige bijdrage aan de natuur. Het is niet bewezen dat de beesten een negatief affect voor mensen hebben. Wel is bewezen dat de vlooien van de zwarte ratten ooit in Europa de Zwarte Pest brachten. Er is sinds die tijd in Europa veel veranderd. Zo leven we nu wat verder van het vee af en we wassen ons iets vaker. Onze huizen zijn ook net even iets schoner dan een 500 tot 1500 jaar geleden.

Op zich hoeven de beesten niet dood, maar ze zijn lastig en er kan brand ontstaan doordat ze graag knabbelen en ook 220 volt draden door kunnen bijten. Verder kunnen ze de isolatie van een huis of schuur ernstig aantasten. Dan stook je je dus lam, zonder dat je huis warm wordt.

De consensus is dus dat de beestjes allemaal dood moeten.

Ga je de gemeente Best vragen om verdelging, dan kost je dat 120 euro. Doe je het zelf, dan is de kans groot dat je het niet gaat lukken. De beestjes zijn gewoon veel te slim en voorzichtig. Daarbij mogen particulieren in Nederland geen gif kopen. Terecht denk ik, want dat gif kan ook de kat of hond fataal worden en voor mensen is het ook niet bepaald prettig.

De gemeente Best wil naar eigen zeggen alleen ingrijpen als er een plaag is. Volgens de gemeente Nederweert is dat in feite ‘je kop in het zand steken’. Immers, wat is een plaag en hoe wil je erachter komen dat het een plaag is als niemand je nog belt omdat je dan 120 euro kwijt bent?

Bij een bijeenkomst georganiseerd door de PvdA werd opgeroepen tot het melden van ratten bij de gemeente.

Ik ben daar niet voor…

De gemeente heeft drie wettelijke taken in dezen, waaronder handhaving.

Als je meldt dat je ratten gezien hebt, dan loop je de kans dat de gemeente bij je komt handhaven. Zonder dat je dus schuldig aan de ratten hoeft te zijn, kan je dan toch al voor die 120 euro en erger worden aangeslagen. Dat lijkt me niet echt slim. De gemeente Best wil haar kop in het zand steken, en dan zeg ik op mijn beurt dat ze dan ook blind gehouden moeten worden tot het zo erg is dat er sprake is van een overduidelijk, niet mis te verstane onvervalste plaag.

Pas dan komt er een aanpak die zin heeft, want een lokdoosje voor 120 euro op een verkeerde plek heeft geen enkele zin. De gemeente Best wil oneconomisch bezig zijn, dan moeten we daar als bevolking natuurlijk braaf aan meewerken. Niets melden dus. Laat de zaak maar uit de hand lopen. Uiteindelijk moet de gemeente dan toch overstag en met een zinvolle aanpak komen.

Zie ik het zo goed?

Uit het oogpunt van veiligheid is het beter om één regel te hebben. Als je als gemeente ook het fietsverkeer wilt bemoedigen en autoverkeer in de bebouwde kom wilt ontmoedigen, dan is het logisch te kiezen voor voorrang voor fietsers. Dat vinden automobilisten niet leuk, maar een fors deel van het verkeer dat ‘last’ heeft van deze regel zou ook kunnen kiezen voor de fiets. Als je weet dat je mogelijk moet wachten op een paar fietsers, dan is dat misschien een extra reden om dan zelf maar fietser te worden om dan door te kunnen fietsen.

De grote angst voor automobilisten is vooral de rotonde bij ‘t Heerbeeck. Men is bang daar ellenlang te moeten wachten… Ga eens in de ochtendspits kijken en bezie wat de realiteit is. Ook als de school dicht is! Het maakt daar echt niet uit wie er voorrang heeft in de spits. Het maakt het alleen iets veiliger voor fietsers als automobilisten ‘weten’ dat de fietser voorrang heeft. Nu zien we regelmatig auto’s keihard doorknallen of de zaak blokkeren omdat men toch voorrang heeft. Het zou gezond zijn als die arrogantie door een nieuwe verkeersregel iets teruggenomen kan worden. Overigens ook al realiteit als de automobilist zo stom is de fietser daadwerkelijk aan te rijden. De automobilist is immers voor de verzekering altijd schuldig. Dit ter bescherming van de zwakkere verkeersdeelnemer. Laten we het dan veiliger maken door die realiteit ook in de regels rondom rotondes vast te leggen.

In Best gaat de discussie vanuit de gemeente steeds om de veiligheid, maar dat is slechts een rookgordijn. Uiteindelijk is het een centenkwestie. Willen we de regel veranderen, dan moeten er aanpassingen op de weg komen. Dat kost geld. Geld dat de gemeente er niet voor over heeft. Dát is het hele eieren eten.

De veiligheid is BS. Ze willen het geld niet uitgeven. Zég dat dan!

Neem een besluit en besluit daarbij dat je het nog niet uitvoert, tot de weg grootschalig aangepast gaat worden. Ga je dus een keer het teer vervangen op de ringweg of op de Willem de Zwijgerweg, weet dan dat je tegelijk ook alle rotondes dan moet aanpassen. Dan kunnen we als gemeente nog even sparen, maar er is dan tenminste nu al wel een besluit genomen.

Het steeds weer om de hete brei dansen en het uitstellen van een besluit maakt de gemeente er niet geloofwaardiger op. Dit college heeft een kans om eens een keer echt een besluit te nemen.

De meest logische verklaring lijkt te komen van een verbastering van Biest, of Beesd. Mogelijk dat nat land met riet/hooi daarop aangeduid werd met zoiets als wat uiteindelijk ‘Best’ werd. NaastenBest was vervolgens dichtbij en VerrenBest… u begrijpt het al.