Als olie echt duur gaat worden, dan zal het een enorme impact hebben.

Een zo grote impact dat ook het boerenbedrijf zwaar geraakt gaat worden. Immers kunnen boeren tegenwoordig niet zonder enorme hoeveelheden diesel en andere fossiele energie. Kunstmest, gifstoffen, het komt allemaal van ver en is gemaakt van fossiele energie waarin ik een crisis verwacht. Een crisis omdat na 150 jaar productieverhoging de trend gaat keren en we jaar na jaar productieverlaging gaan zien. Dat terwijl de wereldbevolking blijft groeien en Azië rijker en sterker wordt. Energie zal richting Azië vloeien en niet meer zo makkelijk naar het steeds verder verarmende Europa.

Wat heeft deze wereldoliecrisis te maken met Best?

Heel simpel… Voor de Tweede Wereldoorlog werden huizen gebouwd met een stukje tuin erbij. Men werd geacht ook eigen voedsel te verbouwen. Dat doen we niet meer, maar mogelijk dat de oliecrisis ons weer gaat dwingen tot zelf verbouwen. Ook boeren zullen het anders moeten gaan doen. Immers wordt energie steeds duurder. Als energie duurder wordt, dan zullen ook de producten die de boeren produceren duurder worden en dat zal consumenten meer en meer overhalen ook eigen voedsel te verbouwen…

Hoe zouden boeren het anders moeten doen?

Ik heb hieronder een link naar een documentaire van bijna 50 minuten. Ik raad u aan er eens voor te gaan zitten. Zeker als u wat land of tuin heeft… Vooral ook als u boer bent.

Het is een eye-opener en misschien wat schokkend. Zeker voor wie al zijn hele leven boer is. Durf je er 50 minuten voor te gaan zitten? Ik raad je het van harte aan.

http://www.overbeterleven.nl/2012/04/23/een-boerderij-voor-de-toekomst/

Het kan anders. Perma cultuur laat zien dat het anders kan.
Daarom zou Best in de Vleut een ecologische proeftuin moeten starten, voor zowel boer als particulier. Het zal een gericht soort toeristen naar Best krijgen. Geen goedkoop vermaak, maar waardevolle kennisoverdracht aan zowel boeren als particulieren. Perma cultuur kan namelijk ook prima in de achtertuin.

Helaas is het bovenstaande slechts een wens. Een hoopvolle wens.
In landen waar Perma cultuur al is ingevoerd, was het de boer die het eerst overtuigd moest worden. Ze waren allemaal bang voor hun inkomen. Welke boer is dat niet? Uiteindelijk blijkt dan steeds weer dat die angst onterecht is. De opbrengst van het land is zeker anders, maar ze is net zo waardevol als de oogst voorheen. Het verschil is dat de wereld er veel groener en schoner van wordt. Een deel van de opbrengst haalt de boer onder andere vanuit het rechtstreeks verkopen van de oogst aan bezoekers/toeristen. De oogst is namelijk niet alleen maïs meer, maar kan bestaan uit tot wel 50 verschillende soorten fruit, groenten en kruiden. Het vergt compleet anders boeren. Anders, maar ook leuker en zeker veel mooier en gezonder.

Het zou Best en De Vleut niet misstaan als we eens in deze richting zouden denken.

Beste bewoner,

De gemeente best geeft iedere wijk in 2012 een klein bedrag om zelf te kiezen op welke wijze u als bewoner de wijk wilt ‘opleuken’. Voor onze wijk gaat het in totaal om een bedrag van in totaal ongeveer 1000 euro.

Als Bewonersoverleg mogen we zelf geen voorstellen indienen. Het moet vanuit u als bewoner komen.

We mogen wel suggesties geven… Bankjes, vogelhuisjes, een informatiebord, een straatfeest in uw straat… Het zijn maar enkele suggesties. Het moet in ieder geval de wijk, of de samenhang in de wijk ten goede komen.  U treft hieronder een aantal vragen aan. We stellen het zeer op prijs als u er mee aan de slag zou willen gaan.

Als bewoner van het Kantonnier kunt u dit formulier gebruiken voor het indienen van een voorstel of idee om in aanmerking te komen voor een bijdrage van het Wijkbudget Kantonnier 2012.

Dit formulier moet uiterlijk 22 april ingeleverd worden bij de secretaris van het Bewonersoverleg

formulier wijkbudget

Verbinding
Er waren ook wel wat burgers die woonachtig zijn in het buitengebied, maar de verbinding met hen werd hier nog niet breed gelegd. De ondernemers in het buitengebied willen positivisme uitstralen. Het is zwaar voor de meeste boerenbedrijven terwijl ondertussen vanuit de burgers woonachtig in de bebouwde kom de wens er is om meer in het buitengebied te vertoeven en te genieten van de ruimte en natuur. De indruk die men van het boerenbedrijf heeft is te vaak negatief en dat is jammer en onnodig.

Ruimte en natuur
Twee verschillende dingen, ruimte en natuur. De ZLTO directrice had het over de natuur toen ze wees naar een akker. In mijn ogen echter is de akker slechts een stukje industrieel land, gevuld met akker in plaats van bijvoorbeeld een loods of hal. Er leeft niet veel meer op de akker. Veel meer dan wat er bewust door de boer geplaatst is zien we er niet meer. Natuur is meer iets waar spontaan planten en beesten leven en groeien. De vraag is echter wel of de ‘toerist’ natuur of ruimte zoekt. Waarschijnlijk beide. Een akker is dus niet ‘erg’, maar het gaat me te ver om het ‘natuur’ te noemen.

In enkele groepjes werd per groepje een onderwerp aangesneden. Vanuit dat groepje moet dan een actie ondernomen worden.

Ik zat in het groepje ‘toerisme en beleving van het buitengebied’. Toevallig met op één na allemaal bewoners van de Vleut. Die ene ander was echter projectmatig werkzaam voor een ondernemer in de Vleut. We ontkwamen er dus niet aan dat we ons gingen richten op deze wijk.

De Vleut
Een deel van deze wijk wordt ingericht als Poort naar het Groene woud. Dat wordt gedaan met boeren die hun boerenbedrijf omvormen naar (deels) dagtoerisme, maar de poort wordt ook (bedreiging?) onderwerp voor een grote ondernemer die enorme plannen heeft en het grootschalig wil oppakken. De angst is er dat hij als een bulldozer alles kapotmaakt wat er nog is aan rust, ruimte en natuur, en dat alleen om goedkoop ‘pretpark’ vermaak naar de Vleut te brengen. Als dat niet zo is, dan heeft deze ondernemer nog wat promotiewerk in de wijk te doen. In de politiek als bewaker van het buitengebied, rust, ruimte en natuur heb ik persoonlijk geen enkel vertrouwen. De politiek heeft hier op dit vlak richting deze ondernemer te vaak steken laten vallen. Ze verkochten in mijn ogen al vaker hun ziel al aan deze specifieke ondernemer.

Wat kan De Vleut zelf doen om de wijk aantrekkelijker te maken?

Vanuit de bewoners zou er meer informatie op (eenduidige) bordjes bij de huizen, bedrijven en boerderijen kunnen staan. Wat zit er voor bedrijf, hoe lang geleden is de boerderij gebouwd en in welke stijl en periode is deze gebouwd? Hoe zag het er vroeger uit? Veel meer informatie dan nu aanwezig is, voor hen die hier als dagtoerist verblijven.

Als inwoners en ondernemers zouden we ook veel bewuster moeten kijken naar het uiterlijk van de wijk. Enorme stapels autobanden ontsieren het zicht. Een mooie haag er omheen zou al veel goed kunnen doen. Overal sluikreclame ontsiert de boel ook. Ze zouden als wijkbewoners meer De Vleut als merk moeten zien. Een merk waar we als inwoners trots op zijn.

Hoe nu verder?

Via Bewonersoverleg en buurtvereniging moeten we kijken of er binnen de wijk draagvlak is voor de positieve uitstraling en de nadruk op dagtoerisme die we ondersteunen vanuit bijvoorbeeld eenduidige informatiebordjes. (daarbij kunnen we ook denken aan moderne middelen, zoals QR codes en virtuel reality, maar dat laten we graag over aan de ondernemers die hier mee aan de slag willen gaan.)

We moeten ook eens zien hoe we die dagtoerist ook als bewoners en ondernemers kunnen gebruiken. Kan straks, veel meer dan nu, aan de straat of in de tuin ook kleine verkoop van noten, producten uit de moestuin of producten uit eigen arbeid (kunst, maar ook zelfgemaakte spullen) verkocht worden aan langsrijdende dagtoeristen. Leuk voor de toerist, maar ook leuk voor de wijkbewoner die ermee het inkomen ook kan aanvullen.

Zwerfvuil, maar ook puin en autobanden zullen we actief uit het zicht moeten brengen. In dat kader is het ‘vreemd’ dat één van de ondernemers die nu al actief is in het dagtoerisme op zijn weiland een enorme hoeveelheid puin open en bloot heeft liggen. Is dat bedrijfsblindheid, luiheid of simpelweg een feit van je niet realiseren dat je met die rommel je eigen business aan het verpesten bent? Het ontsiert de wijk terwijl met een klein beetje moeite dit niet nodig is.

Ik ben zeer benieuwd waar het met De Vleut heen zal gaan. “Het buitengebied verbinden met” sta ik echter volledig achter en bij deze mijn open sollicitatie naar een actieve rol in deze. Ik hoop op veel medestanders.

Tom Lassing

In Best zijn we ondertussen extreem druk met het bouwen van nieuwe huizen. Rij maar eens van afslag Best West naar de oude babydump schoorsteen. Het is dan het ene bouwproject na het andere in slechts twee kilometers tijd. Er moeten zelfs twee complete nieuwe wijken komen en de eerste vrachtwagens met zand rijden al af en aan. Als iemand een nieuwbouwhuis koopt, dan komt er geen nieuwe koper op de markt. De huizenmarkt blijft dan dus op slot.

Best is dus zelf haar bestaande huizen markt volkomen aan het verpesten door op grote schaal woningen bij te bouwen. Dit is funest voor de bestaande bouw en huiseigenaren zouden de politiek moeten wijzen op het feit dat nieuwe wijken bouwen op dit moment niet echt een oplossing is.

De bouwers zelf gaan een bouwstop niet bepleiten. Die willen terecht gaan voor hun eigen winst. Bouwers hebben in eerste instantie niets van doen met de bestaande huizenmarkt. Toch is het ook uiteindelijk hun pakkie an. Hun korte termijn visie zal ook hen raken als straks projecten die in gang gezet zijn toch niet de kopers krijgen die ze nu hopen te krijgen. Bouwers gaan dan alsnog failliet vanwege juist het feit dat ze zijn blijven bouwen en grote projecten onverkocht blijven. Daarnaast gaan ook de prijzen voor nieuwbouw fors onder druk komen. Dit vreet aan de marges voor de bouwers.

Ik bepleit een lokale bouwstop van een jaar en stimulering richting bestaande bouw om verbouwingen en verbeteringen aan te brengen in bestaande bouw. Dan kunnen de bouwers toch aan het werk blijven, zonder dat ze de huizenmarkt volkomen perpesten.

Het feit is dat we de huizenmarkt weer vlot moeten trekken. Als we dat niet doen, zal het financiële leed ons nog lang pijn blijven doen.

Tom Lassing

Ik vrees dat er in Best al niet veel over is. De ruilverkaveling van veertig jaar geleden heeft diepe sporen nagelaten. Natuurlijk, er staan nog wat mooie boerderijen, maar daarmee is het onderhand wel gezegd. Rij door het buitengebied en we zien er enorme schuren, loodsen, en enorme stapels autobanden. En dan ben ik alleen nog maar over de Sint-Oedenrodeseweg gereden!
Mooi is dat allerminst.
Er wonen echter ondernemers, boeren en burgers en allemaal moeten ze leven en allemaal kiezen ze voor ‘hun’ oplossing.
Soms begrijp je niet hoe ooit toestemming is verleend voor bijvoorbeeld een enorme loods die op een groot industrie terrein niet zo misstaan. De ondernemer is echter op die plek geboren en de onderneming groeide op die plek. Het is wel logisch, maar het strookt niet met wat je logischerwijze ‘mooi’ in een agrarisch buitengebied zou vinden.

Willen we in een museum wonen? Neen, ik denk dat niemand van de bewoners dat wil.
Willen we op een industrieterrein wonen? Neen, dezelfde bewoners zouden het buitengebied ook niet willen vervangen door een industrieterein, of een pretpark om maar een zijstraat te noemen.

In een gesprek met een 5e generatie bewoner van het buitengebied werd me wel duidelijk dat ook de bewoners die er al heel hun leven wonen wel een zekere ‘bescherming’ zouden willen zien. Een bescherming tegen al te ondernemende buren en een bescherming tegen ondernemers van elders die hier een deel van hun onderneming willen planten maar zelf elders wonen en dus geen enkele last van de eventuele overlast hebben.

Denk aan megastallen, enorme kascomplexen, maar denk ook aan recreatie op een enorme schaal waarbij je als omwonende ineens geconfronteerd kan worden met zaken die je normaal gesproken niet in het buitengebied van Best zou verwachten. Als je eenmaal een grote ondernemer toestemming geeft om een soort van kleine Efteling op te zetten, dan moet je niet raar opkijken als je enkele jaren later geconfronteerd wordt met een mega park dat voor veel bewoners een enorme overlast geeft. Geef zo’n ondernemer een vinger en hij pakt de hele arm. We hebben een mooi voorbeeld gezien met Aqua Best, alwaar nu enkele keren per jaar een mega-event wordt gehouden. Dat was bij de aanvraag indertijd nooit voorzien. Het ‘groeide’.
De ondernemer in kwestie heeft het daar zeker heel mooi opgeknapt, maar het is wel een bij tijd en wijle een enorme overlast voor de omgeving. Dat alles voor de financiële winst van die ene ondernemer.
Gaan we nu zoiets ook in andere delen van het buitengebied van Best doen? Moet alles wijken voor de investeringen en winsten van die ondernemer?

Waar ik nu bang voor ben, is dat we aan de ene kant met het instellen van een beschermd dorpsgezicht gaan kijken naar de kleurtjes van de kozijnen bij bewoners, terwijl een paar honderd meter verderop een enorm deel van het buitengebied voor altijd omgevormd gaat worden tot een pretpark of een agrarische onderneming van ongekende omvang. Als de keuze slechts is, museum of pretpark, dan zou ik persoonlijk wel voor museum kiezen.
Dit even om mijn eerdere standpunt te nuanceren.

Dat is echter niet wat ik persoonlijk wil. Ik zie liever of een totale afsluiting tussen Gemeentehuis en kerk of een éénrichtingverkeer over dat stuk straat. Die opties worden echter niet (meer) aangeboden. De enquete wordt dus nogal gestuurd en ik heb daarom niet het idee dat hier nu eerlijk mijn mening gevraagd wordt.

Toch heb ik hem gegeven. Onderaan de enquete is nog een veld voor een (korte) toelichting. Daar heb ik even mijn commentaar gegeven.

Ik raad u aan uw mening ook te geven. Als ik namelijk de enige ben, dan komt mijn visie nogal prominent in beeld. Mijn visie is misschien niet wat u met de Hoofdstraat voor ogen had. Gaat u naar www.gemeentebest.nl om uw mening te geven!

http://pduinker.home.xs4all.nl/Problemen/Nederland/kleintjes.gif

100 jaar later blijken we al die landen ontgroeid te zijn. Tegen de klippen in zijn we gegroeid. Dat weten we ook wel, want kijk maar eens naar hoe klein de historische kernen van onze steden en dorpen zijn.

Is nu de rest van die Europese landen te langzaam gegroeid, of wij te snel?

We weten het antwoord wel. Dat is namelijk dat wij te snel zijn gegroeid. Zo kan het uiteindelijk niet doorgaan… toch?

Ach, ik neem even een leuk voorbeeld van de woonplaats waar ik zelf woon. In 2007 nog slechts gingen ze uit van een groei van de dorpsbevolking van maar liefst 33% in twintig jaar tijd. De gemeente Best zou in 2030 maar liefst 40.000 inwoners moeten tellen.

Een aantal bewoners van Best ging uittekenen waar die dan moesten gaan wonen en kwam tot de conclusie dat de gemeentegrenzen bereikt zouden worden als we zouden blijven bouwen zoals we nu doen.

Echter kwam er vanuit de bevolking toch ook de wens en vraag of het wel nodig was, die groei.

Is het ergens niet onderhand uitgegroeid?

In 2009 werd het besluit genomen dat Best tot 2030 zou groeien tot 35.000 inwoners. Niet zozeer op basis van onderliggende cijfers, maar meer vanuit een wens puur omdat 40.000 achteraf gezien nogal bedreigend was overgekomen. Vanuit de discussie die volgde werd besloten dat 32.000 misschien haalbaarder cq reëler was. Immers waren veel andere dorpen aan het krimpen, niet aan het groeien.

In mijn artikel op www.bestbest.nl  http://www.bestbest.nl/forum/de-groei-van-best/ schreef ik al over een bevolkingsgroei van 1% die in feite al onhoudbaar zou zijn voor Best.

We hebben grofweg de helft van de ruimte nu volgebouwd. Door gemiddeld 1% per jaar in bevolking te groeien en hetzelfde te bouwen, zouden we in 70 jaar tot de gemeentegrenzen volgebouwd zijn.

Dat hou ik er geen rekening mee dat niet overal gebouwd kan en zal worden… In feite zou het geen 70 jaar gaan duren, ook niet als je in de hoogte gaat bouwen.

1% structurele groei is al teveel.

Alle groeiprognoses ten spijt zien we de laatste jaren overigens een bevolkingsafname in Best. We blijven flink huizen bouwen en toch verliezen we een paar honderd personen per jaar… 1% ongeveer.

Is er dan toch nog hoop?

Zo stonden er ook bessen en druiven in, zodat er een opbrengst in eetbare vruchten was. Daarnaast werden er ook planten in gezet die een bepaalde soort hout opleverden. Bijvoorbeeld hout voor gereedschap, hout voor pennen om een verbinding te maken, of hout waarmee vlechtwerk gemaakt kon worden. Door de houtwal actief te onderhouden leverde deze ieder jaar een opbrengst op en bleef de houtwal ook levend.
De houtwal was daarmee voor het boerenbedrijf net zo belangrijk als de akker waar de houtwal omheen stond.
Daarbij was er dan ook nog de windbreker functie, zodat de gewassen en het veel ook tegen de wind beschermd werden.
In de houtwallen leefden vogels, konijnen, hazen en andere dieren. Menig boer zal een deel van het gegeten vlees vanuit de houtwal hebben opgescharreld.

Met de komst van prikkeldraad, maar zeker vanuit de ruilverkaveling, werd de functie van de houtwal uitgehold. Van duizenden kilometers aan houtwal zijn we nu in Brabant terug naar nog geen 300 kilometer aan houtwallen. Het overgrote deel daarvan bezwaard met achterstallig onderhoud. De bomen zijn doorgeschoten, het is te vaak gewoon een rij bomen geworden. De struiken eronder kwamen in de schaduw te staan en verdwenen.

Het gevolg voor Brabant is dat een karakteristiek coulisselandschap vrijwel verdwenen is. Voor het bestand aan kleine zoogdieren en insecten een ramp, maar ook voor het zicht heel jammer, tenzij u van weidse uitzichten houd.
Die weidse uitzichten die we nu hebben zijn te danken aan de ruilverkaveling. Vele kleine akkers werden tot één enorme akker omgebouwd. Leg een paar van die enorme akkers bij elkaar en we hebben een uitzicht tot bijna de horizon. Akkerbouw werd een industrie en de landbouwgrond werd een agrarisch industriegebied. Brabant kreeg polders.
In feite hebben we nu een Noordhollands polderlandschap in Brabant gecreëerd. Het heeft niets Brabants meer, behalve de langevelboerderijen die er nog her en der te vinden zijn.

Nu we de producten uit de houtwallen niet meer economisch kunnen gebruiken, we maken immers geen houtverbindingen met pennen meer, klein wild kopen we wel bij de slager en bessen en druiven koop je in de supermarkt, is de houtwal vooral een last geworden.

Het is dus heel logisch dat deze verdwenen is en haar gedwongen terug brengen heeft geen zin, kost alleen maar geld.
Positief stimuleren zal mogelijk enkele liefhebbers van zo’n stukje geschiedenis er toe kunnen brengen weer wat oude houtwallen in ere te herstellen. Het doet er dan niet zo toe dat de houtwal op een historische houtwal plek ligt. Die houtwallen van vroeger ‘liepen’ ook over het landschap. Als de wal te breed werd, werd er aan één kant wat weggehaald en aldus werden akkers naar behoefte groter of kleiner. Zeker in de vroegste tijden, toen de akker van de buurman nog ver weg lag, had een boer dan de vrijheid om zelf de omvang van de akker te bepalen.
Voor zowel kleine dieren als toeristen (ook dagjesmensen uit de omgeving) kan zo’n houtwal een nieuwe functie krijgen. Het ziet er fraai uit, het biedt enige beschutting en het geeft ruimte aan nieuw leven. Een houtwal is ook zoveel mooier dan een prikkeldraadhek.

Zou zo’n houtwal nu echt zo ontzettend negatief op de productie van het boerenbedrijf werken?
Daarnaast zijn er ook enorm veel particulieren woonachtig in het buitengebied. Zou het niet mooi zijn als ook deze steeds meer kiezen voor een wat natuurlijker erfscheiding dan een houten hek of een hek van prikkeldraad?
Als dan een houtwal teveel van het goede is, is dan als alternatief een beukenhaag geen optie? Het ziet er echt veel fraaier uit als een hek.

Ik heb zelf een beukenhaag staan. De kanidassen van de gemeente staan net buiten mijn perceel. Ik kan daar me goed fatsoen geen houtwal meer plaatsen. Die strijd gaat de houtwal verliezen, waarna ik met een wijds uitzicht zit waar ik niet op zit te wachten. Als ik een weids uitzicht wil, dan loop ik wel even naar boven. Kijk ik dan uit het raam, dan kan ik honderden meters ver kijken. In de tuin zie ik liever een verscheidenheid aan planten, struiken, vogels en kleine zoogdieren.

Plactic afval
Tegenwoordig wordt in veel gemeente het plastic afval apart verzameld. Vaak weer ouderwets in plastic zakken. De reden waarom we ooit zijn overgestapt naar de kliko’s was de overlast van ongedierte dat in de plastic vuilniszakken naar voedsel zocht. Met de moderne hang naar gescheiden afval zijn we weer terug bij af. De rat is vervolgens weer terug in de bebouwde kom, want in heel wat schuren en achtertuinen staat het feestmaal gewoon weer klaar voor rat of muis.

Er zijn enkele eigenschappen van ratten die het bijzonder lastig maakt ze kwijt te raken.
Zo zijn ze extreem achterdochtig en ze zijn zeer mobiel.
Als een rat bij u geen eetbaar spul vindt, dan gaat hij verderop kijken. Een rat kan zo honderden meters per nacht afleggen. Daar waar ze genoeg te eten vinden, blijven ze hangen en daar vermenigvuldigen ze zich.
Als het eten dan weer op is, dan trekt zo’n rattenpopulatie er weer op uit.

Rattenmigratie
Als dus een boer ophoudt met boeren, of een manege gaat verhuizen, dan is dat meer dan eens reden voor ‘ineens’ een rattenplaag in de omgeving. De daar aanwezige ratten zijn namelijk hongerig weer op zoek naar voedsel en een nieuwe schuilplaats.

Ratten in huizen en schuren
Voor ratten is ons winterklimaat in feite te koud. Ze moeten haast wel in schuren of woningen een schuilplek zoeken. Dat is lastig en vervelend voor ons, maar maakt in feite de bestrijding ook in zekere zin makkelijker. We weten namelijk wel waar we ze kunnen vinden.

Het heeft echter door de enorme mobiliteit van de rat geen enkele zin om op één plek dus alleen in uw schuur ratten te bestrijden.

Helaas is dat gegeven nog niet bij iedereen geland.

Bij overlast of preventief?
De vraag is ook wanneer je ratten moet bestrijden. Doe je dat als er overlast is, of doe je het preventief?
Dit is een essentieel uitgangspunt waarbij je moet kiezen.

In China komt de dokter kijken of je nog gezond bent. In het westen gaan we alleen naar de dokter als ze ziek zijn. Zo groot is die tegenstelling ook bij de bestrijding van ratten.

Pak je ratten alleen aan bij overlast, dan is het leed in feite al aangericht en je loopt dan kans dat door je lokale aanpak een deel van de overlast gevende populatie ratten weer weg gaat trekken. Die ene plek is ‘even’ schoon, maar vanuit de omgeving komen de ratten vanzelf terug als het eten maar aanwezig blijft. Daarnaast kan de omgeving ineens met ratten geconfronteerd worden. Wiens schuld is dat dan? Degene bij wie toevallig een rat komt aanlopen?

Daarom is het zo zuur als de gemeente tegen boeren zegt dat ze hun rattenprobleem zelf maar moeten oplossen. Dat KAN gewoon niet.
In feite is de enige enigszins succesvolle aanpak een aanpak waarbij je preventief een hele regio rattenvrij maakt.
Niet omdat er overlast is, maar gewoon omdat je de rat compleet uit beeld wilt hebben.

Doe je dat niet als ‘blok’, dan heeft de aanpak weinig zin. Je maakt wel een paar ratten dood, maar gezien de snelheid waarmee ratten zich kunnen vermenigvuldigen en de afstanden die ze kunnen lopen, zet het geen zoden aan de dijk.

In de gemeente Best is nu gekozen alleen in te grijpen bij overlast en de gemeente zal alleen ratten bestrijden in de openbare ruimte. Er is geen overleg met particulieren en bedrijven bij de aanpak van ratten.
Ideaal voor ratten dus. Die hadden deze verdeel en heers aanpak zelf kunnen verzinnen.
Een particulier die last van ratten heeft moet op eigen kosten deze last aanpakken, terwijl de rat mogelijk uit een nest komt dat zich in de publieke ruimte bevindt. De gemeente is echter niet verplicht om altijd in te grijpen. Een rat zien is namelijk nog geen overlast.
De methode Best is derhalve een soort “kop in het zand” aanpak.
Je zegt dat je wat doet, maar het gaat in feite nergens om.

Jammer, want ondertussen zijn boeren wel verplicht de ratten aan te pakken terwijl hun aanpak duur is en zinloos vanwege te weinig coördinatie.
Helaas voor de boeren is het CDA voornaamste voorstander van deze slappe aanpak. Het CDA is boos op de lokale overheid dat de boeren wel zelf moeten betalen en vindt daarom dat burgers dat ook maar moeten doen.
Daar is de boer echter niet mee geholpen.

Beter zou het CDA zich hardmaken voor een totale aanpak, gesubsidieerd door de overheid en de boeren. Een goede aanpak zou ook het voordeel van de boer zijn. Immers vreten die ratten letterlijk honderden zo niet duizenden kilo’s voer per jaar weg. Voer dat eigenlijk voor de varkens, koeien en paarden was.
Als je daar dus op kan besparen door een structurele en goede aanpak, dan win je als boer toch het meest?
Is het dan gek dat de boer wel zelf rechtstreeks bijdraagt, terwijl de burger dat indirect via de gemeentelijke belastingen doet? De boer heeft een direct economisch voordeel bij de aanpak.
Het heeft echter weinig zin als we straks in de bebouwde kom als aanpak van de ratten slechts het plastic weer onbereikbaar voor ratten gaan opslaan, zodat de rat terug naar de boerderij trekt. Dat heeft de boer dan weer niet verdiend.

Van zowel D66 als CDA had ik meer visie verwacht.
Ik moet hier de PvdA complementeren voor hun visie. Nu nog een goede motie en dan voorlichting naar de burgers en naar D66 en CDA.