Code gevaar (Ilse Bos)

12 december, 2017 | door admin |

Het is weer eens een ‘Code’ en ongewoon langzaam schuifelt het verkeer over de Ringweg. Het komt zelden voor dat ik sneller ben dan het autoverkeer. Een beetje leedvermaak moet kunnen en ik wandel monter voorbij.

Het is wat met die codes. Code rood voor het weer, code rood voor het klimaat. De kinderen krijgen ijsvrij vanwege code rood en ik wacht en ik wacht op het rode gevaar. Intussen maak ik een prachtige sneeuwwandeling in het mooie buitengebied van Best. Ik strand al bij de eerste de beste hulststruik voor een mooie (rode) foto en eenmaal in het buitengebied overheerst het wit en de stilte.

Rustig staren de schapen mij aan, zich van geen kwaad – noch van codes – bewust. Alles gaat hier gewoon zijn gangetje en ook voor een wandelaar valt het allemaal wel mee.

Gisteren was het nog wel even spannend, want al wandelend bij het Langven, hoorde ik ‘knap!’ En direct zag ik uit mijn ooghoek een boom omvallen. Het ging zo snel dat ik dacht dat het gewoon niet kon. Maar verderop gebeurde het keer op keer. Na een korte ‘knap’ donderden er grote takken naar beneden en echt veilig kon ik het niet noemen. Beslist geen bordjes met ‘code rood’ voor het bos gezien – natuurlijk niet. Het wandelt toch een beetje anders als je elk moment een boom in je nek kunt krijgen. Blijkbaar kan een beetje sneeuw heel wat in gang zetten.

Maar waarom ik naarstig foto’s maak van een beetje sneeuw hier en een beetje sneeuw daar? Dat vertel ik er natuurlijk niet bij, maar hoe lang gaan we hier nog sneeuw zien? Voldoende sneeuw om van een echte, serieuze winter te spreken, genoeg sneeuw voor een beetje pret? En genoeg ijs om op het Oud Meer te schaatsen? Spreken we straks van: ‘’Er was eens een dorp dat wit werd in de winter?” Nogmaals, dit ga je natuurlijk niet hardop vertellen, zeker niet als je midden in de sneeuw staat, maar als je dat wel doet, kom je voor verrassingen te staan.

Bij het Langven stond een man op de heuvel. Starend over de witte vlakte stond hij ontzettend lang ontzettend stil. Omdat ik dacht dat ik iets gemist had en het ongemak mij overkwam, sprak ik hem aan. Niet geheel toevallig ging dat over de pracht van het Langven bij sneeuw. En we spraken het uit: het ‘S’ woord. Sneeuw, zo gewoon, wordt bijzonder.

En ik wandelde verder, wat kon ik anders, want van de week zag ik die cijfers: code rood of niet, de meeste mensen gaan dood aan een val in hun eigen huis. Dat relativeert. Maar de klimaatveranderingen? Dat is een ander verhaal.

Ilse Bos van Dryadis.wordpress.com

Stem of voeg toe aan:  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Bligg.be Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

U dient in gelogd te zijn om een reactie te plaatsen.